Strona Kamila Frączka

Publikowanie nie jest niewinne. Odbywa się ono przecież gdzieś pomiędzy ludźmi, a więc w miejscu, w którym nie ma prawdy. Do niej dochodzi jedynie samotna myśl, nie ograniczona regułami komunikacji, nie wcielona w przejmujące tylko część jej treści znaki. Publikować, a nawet zapisywać, gdyż i to jest zatracającą część sensu obiektywizacją, powinno się dopiero uzyskawszy przekonanie, iż w danym obszarze nie zajdzie się już dalej, nie zaś od razu, gdy dokądś się doszło. Zbyt wczesna komunikacja kieruje na świat już poznany, chcąc go tylko inaczej ułożyć.

Wolność nie jest najwyższą wartością. Już logika o tym przekonuje, gdyż uznanie czegoś za coś, a więc dokonanie jakiegoś sądu wymaga przyjęcia istnienia prawdy. Sąd ten miałby być wszak prawdziwy, zatem wykorzystujący zasobność prawdy, zatem uzależniony od niej, jej podporządkowany.

Demokracja jest ustrojem nieludzkim. To zwierzęta, gdyby potrafiły zorganizować się symbolicznie, gdyby więc przekroczyły przyrodę, ale też – co oczywiście nawet teoretycznie nie jest możliwe – tylko o tyle, żeby uczynić jej odbicie, mogłyby ją przyjąć. Człowiek jednak dąży do prawdy, ona zaś stoi nie tylko w opozycji, ale i powyżej fałszu, dąży do dobra, które nie tylko decyzją człowieka, ale i swoją istotą zwycięża zło.